Naar startpagina van vakantiewoning /  gîte aan de rivier de Lot in Frankrijk

 

 

De Lot/2

 

Waarom deel twee hoor ik jullie al denken. Wel, het is niet de eerste keer dat ik de mogelijkheid heb om deze prachtige rivier te bevissen. Aan de /2 kan je dan ook wel weer afleiden dat ik mezelf geen kenner mag noemen, maar de ervaring die ik al heb opgedaan komt zeker van pas.

Augustus 2011, daags nadat we aanwezig waren op de Helse editie van Pukkelpop (5 mensen lieten het leven tijdens een storm op dit Belgische festival), vertrokken mijn vriendin en ikzelf richting Puy L’Evêque. We besloten wel om de heenrit in twee dagen te doen, niet omdat het zooo ver is, wel om de vakantie een dag eerder in te zetten. Ergens halfweg werd er dan ook een pitstop gehouden, lekker eten (lees ook drinken) en uitslapen.

 

image001

 

De volgende dag arriveerden we op plaats van bestemming rond 15h. Laat dat nu juist het uur zijn waarop we ‘onze’ gîte konden betreden. Peter, die samen met Yvonne al een 5 tal jaren in dit middeleeuws dorpje woont, heeft ons na het welgekomen biertje een vermoeiende rondleiding gegeven. Vermoeiend?

Jep 40 C° zijn we immers niet gewoon! Om even door te gaan over het weer, wel de eerste twee dagen was het puffen en blazen, zelfs men auto vond het welletjes en begon foutmeldingen te geven waarvan ik niet wist dat ze bestonden... Gelukkig staakte hij niet met rijden!

 

 

De volgende dagen normaliseerde de temperatuur naar een aangename 30 graden om de laatste dag opeens te veranderen naar 16 graden en regen. Voor elk wat wils dus..

Het zwembad dat zich op het eerste niveau van de tuin bevindt werd dan ook regelmatig opgezocht om lichaam en geest af te koelen.

 

image004

 

De dagen werden voor de rest gevuld met uitgaan om lekker te eten, iets te drinken, een dagje shoppen in Cahors en onze dagelijkse verfrissing in de Carrefourà handig die airco!

Een tochtje naar de bankautomaat met de fiets zou ik nog bijna vergeten; wat een beklimming. Het middeleeuwse dorpje kan je nu eenmaal niet benoemen als zijnde platteland!

 

Eten en drinken, onze favoriete bezigheden en zeker tijdens de vakantie, deden ons op een gegeven moment ook beroep doen op de Indonesische kookkunsten van Yvonne. Ze runnen er namelijk een Indonesische catering… Bij deze nog een keer onze complimenten aan de chef, in het bijzonder voor de zelfgemaakte satésaus!

 

image006

 

Voor de wijnliefhebbers is er ook keuze te over in deze streek. Om de vijf kilometers heb je wel een wijnboer zitten wiens infrastructuur je kan bezichtigen en waar je kan proeven tot je daarna de uitgang van zijn infrastructuur niet meer kan vinden. Zelf ging onze voorkeur uit naar een Cahors van het jaar 2000 op aanraden van Peter. Er moet dan ook niet over getwijfeld worden, Peter en Yvonne doen inderdaad alles om jouw vakantie super te laten verlopen. Ze zijn uitermate sociaal, maar beschikken ook over de kunst aan te voelen wat de huurders wel of juist niet verwachten!

Moesten ze kunnen, dan vingen ze zelfs de karpers, maar… dat doen we liever zelf, nietwaar mannen en/of vrouwen?

 

De visserij dus!

 

Zoals ik al zei ging het hier over mijn tweede Lotsessie. Enkele jaren terug beviste ik deze prachtige waterkronkel al eens ter hoogte van Lot-en-garonne. De breedte van de rivier kwam alvast overeen met Lot/1. De diepte was dan weer een ander verhaal. Twee jaar terug ging het van 2m naar 6m om vervolgens naar dieptes van 11m te duiken. Deze editie zat ik aan de kant op 1,5 meter welke geleidelijk aan afliep naar 3,5m tot plaatselijk 4m diepte. Het maximum dat ik heb afgelezen was 4.3m.

 

Hoe te werk gaan? Ik beschikte over 25 kg 25mm (fish/rr/garlic) bollies en nog eens 6 kg tijgernoten. Voor een week vissen zou dit voldoende moeten zijn. Nadat de eerste dag de onderwaterwereld in kaart werd gebracht, gingen vanaf de tweede avond telkens rond de klok van 20h de hengels te water. Op dag één had ik redelijk kwistig (gul) in het rond gestrooid met 25mm bollen en dit over een strook van 50m links en 50m rechts op dieptes tussen 3 en 4.3m.

Vanaf zonsondergang kreeg ik precies ‘valse’ aanbeten op alle hengels. Twee keer sloeg ik aan maar niks. Ik besloot wat minder scherp te vissen en mezelf in te houden tot de run volgde. Toch vond ik het allemaal wat raar, plus met al die obstakels in de Lot kan je hier ook niet op je dooie gemakje naar de hengels slenteren om vervolgens op een gepensioneerde manier het visje naar binnen te halen. Enfin, iets meer geduld kon geen kwaad.

 

0h30, run? Ja run ;-). Onmiddellijk de boot in, de vis achterna. Lang moest ik niet nadenken, dit is geen karper, nee ook geen barbeel, dit is meerrrrrval. De ervaring van verleden sessie zorgde ervoor dat ik niet ging dromen van een 20kg + karper. De krachten die dit beest ontwikkelde kon enkel komen van het grote neefje van de katvis! De batterij en electromotor werden op de proef gesteld door deze vis, om nog maar te zwijgen van mijn armen en onderrug. Een 20tal minuten later kon ik de vis scheppen. Nu ja scheppen? De reuzenbek en zijn zware lijf in het net, terwijl nog ongeveer een meter staart over de netrand hing.

Dus deze veelvraat bezorgde me waarschijnlijk die nepbeten, door van links naar rechts over de voerstrook te kronkelen…?

 

Mijn vriendin, die me nacht één vergezelde in de tent, trok enkele foto’s en de piraat van de onderwaterwereld mocht terug gaan zwemmen. Neen, gewicht van de vis heb ik niet, alsook niet de juiste lengte. Ik had hem afgemat, maar hij mij ook. Ik was niet in staat om hem alleen de steiger op te hijsen.

 

image008

 

Ook ging mijn aandacht meer uit naar de vissen waarvoor ik kwam, inderdaad, Les carpes. Alle respect voor een bijvangst als deze maar eentje per week is genoeg. Diezelfde nacht geen Karpers op de kust.

’s Morgens viste ik telkens tot een uur of 9 waarna mijn schat me kwam verwennen met… ontbijt ja. Zalig toch.

 

Wat me wel wat zorgen baarde was de komst der barbelen, zodra het licht werd kon ik er zoveel vangen als ik wou. Dit is niets nieuws op de Lot, ze zijn er in overvloed aanwezig en lusten nu immers graag een bolletje. Het begint gewoon op een gegeven moment te frustreren, enerzijds omdat ze je soms de indruk geven een karper te zijn, tot je de hengel voelt natuurlijk… Anderzijds omdat het tijd kost en moeite om alles terug perfect op de plaats te krijgen om een karper te verschalken.

Komt er nog eens bij dat ze best wat voer verzetten en ze er soms in slagen je onderlijn in een leuk knoopje te leggen rondom jouw lood… Vangstkans is op die manier natuurlijk nihil.

 

Door de barbeel heen voeren was volgens mij de opdracht. Na nacht twee waarin ik 6 barbelen rijker werd moest er toch iets gaan veranderen. Barbeel check, meerval check, karper? Damn.

De aanpak moet veranderen dacht ik en ik besloot dan ook vroeg in de ochtend op zoek te gaan naar onze felbegeerde gekieuwde vrienden. Kantjes werden afgevaren met het bootje en plots mhhhhmm, dit leken mij nogal veel belletjes aan het wateroppervlak. Mijn principes van eigen-kant-visserij tot vaargeul-visserij, moesten overboord worden gegooid. Samen met enkele kilo’s van de looksnoepjes.

Nacht 3, de middelste hengels kwamen nog steeds in de vaargeul. Linkse en rechtse hengel aan de overkant waar ik geulen van 3.6m diep beviste vlak tegen de kant!

Obstakelvrij? Neen. Vlakbij? Neen.

Rond 1h kreeg ik enkele piepen op de linkerhengel. Deze lag al snel een 150m van me vandaan. Zo snel als mogelijk in de boot, elektromotor op stand 5! Binnen de kortste keren boven de vis hangen is de boodschap. Haal het niet in je hoofd om de vis naar je toe te drillen want dan vang je bot of rots. De vis haalt nog enkele keren flink uit en dan zie ik hem verschijnen. Eindelijk Karper! Check!

 

image010

14kg

 

De vis werd op een verantwoorde manier bijgehouden en ’s anderendaags op de gevoelige plaat vastgelegd. 14kg check ;-).

Ook de rechtse hengel leverde die nacht een run op. De typische torpedoschub van rond de 8kg leverde een fijne strijd op en werd onmiddellijk na het scheppen terug vrijgelaten. Jammer genoeg kan ik niet zeggen dat elke vis geland kon worden. Wanneer er ver gevist wordt dan kost je dat tijd en energie, niet enkel van de persoon maar ook van de batterij en wanneer je niet tijdig boven de vis zit, vooral naar links (=stroomopwaarts) wel dan ben jij gevangen in plaats van de vis.

 

Elke nacht helemaal uit de doeken doen ben ik hier niet van plan, maar wil nog wel even kwijt dat ook de diepere kantstekken na verloop van tijd bezocht werden door de barbeeltjes.. Dat maakte me natuurlijk niet blij en besloot toen dat het tijd was voor?? Inderdaad, de tijgernoten. Dit aas zorgde ervoor dat er geen barbeel meer op de kant kwam, wel enkele boerenkarpertjes of graskarpertjes nu en dan afgewisseld met een torpedoschubje van 6 à 7kg.

De kers op de notentaart kwam de voorlaatste nacht. Ik ving toen men eerste spiegelkarper op de Lot. Omstreeks 4h in de ochtend hing hij aan de linkse bel:

 

image012

14kg950!

 

Achteraf gezien kan ik dus besluiten dat de week in Puy l’évêque geslaagd was voor ons. Zowel het weer, de locatie en de visserij viel in de plooi.

 

Visserstips:

 

-Lood (augustus) van 280gr volstaat. Neem genoeg mee.

-Wees niet te gierig om een andere onderlijn + haak te fixen!

-Zoek kantjes waar het sneller nr 3,6 diepte gaan dan over het algemeen.

-Indien vissen met particles. GOED koken of klaargemaakt kopen.

-Zorg dat er steeds een reserve batterij voor de elektromotor klaarstaat. (2 aanwezig ter plaatse)

-Laat die backleads maar thuis, zorgen enkel voor meer problemen.

-10 meter gevlochten voorslag = voldoende; voor de rest nylon à zo word je niet gek van elke biep.

 

image014

 

En toen was de steiger leeg, bedankt voor alles wat ik kreeg.

 

Bervoets Gert.