De Lot/2
Waarom deel twee
hoor ik jullie al denken. Wel, het is niet de eerste keer dat ik de
mogelijkheid heb om deze prachtige rivier te bevissen. Aan de /2 kan je dan ook
wel weer afleiden dat ik mezelf geen kenner mag noemen, maar de ervaring die ik
al heb opgedaan komt zeker van pas.
Augustus 2011,
daags nadat we aanwezig waren op de Helse editie van Pukkelpop (5 mensen lieten
het leven tijdens een storm op dit Belgische festival), vertrokken mijn
vriendin en ikzelf richting Puy l’évêque. We besloten
wel om de heenrit in twee dagen te doen, niet omdat het zooo
ver is, wel om de vakantie een dag eerder in te zetten. Ergens halfweg werd er
dan ook een pitstop gehouden, lekker eten (lees ook drinken) en uitslapen.
De volgende dag arriveerden
we op plaats van bestemming rond 15h. Laat dat nu juist het uur zijn waarop we
‘onze’ gîte konden betreden. Peter, die samen met Yvonne al een 5 tal jaren in
dit middeleeuws dorpje woont, heeft ons na het welgekomen biertje een
vermoeiende rondleiding gegeven. Vermoeiend?
Jep 40 C° zijn we immers niet gewoon! Om even
door te gaan over het weer, wel de eerste twee dagen was het puffen en blazen,
zelfs men auto vond het welletjes en begon foutmeldingen te geven waarvan ik
niet wist dat ze bestonden... Gelukkig staakte hij niet met rijden!
De volgende dagen
normaliseerde de temperatuur naar een aangename 30 graden om de laatste dag
opeens te veranderen naar 16 graden en regen. Voor elk wat wils dus..
Het zwembad dat
zich op het eerste niveau van de tuin bevindt werd dan ook regelmatig opgezocht
om lichaam en geest af te koelen.
De dagen werden
voor de rest gevuld met uitgaan om lekker te eten, iets te drinken, een dagje
shoppen in Cahors en onze dagelijkse verfrissing in
de Carrefourà handig die airco!
Een tochtje naar
de bankautomaat met de fiets zou ik nog bijna vergeten; wat een beklimming. Het
middeleeuwse dorpje kan je nu eenmaal niet benoemen als zijnde platteland!
Eten en drinken,
onze favoriete bezigheden en zeker tijdens de vakantie, deden ons op een
gegeven moment ook beroep doen op de Indonesische kookkunsten van Yvonne. Ze
runnen er namelijk een Indonesische catering… Bij deze nog een keer onze
complimenten aan de chef, in het bijzonder voor de zelfgemaakte satésaus!
Voor de wijnliefhebbers
is er ook keuze te over in deze streek. Om de vijf kilometers heb je wel een
wijnboer zitten wiens infrastructuur je kan bezichtigen en waar je kan proeven
tot je daarna de uitgang van zijn infrastructuur niet meer kan vinden. Zelf
ging onze voorkeur uit naar een Cahors van het jaar
2000 op aanraden van Peter. Er moet dan ook niet over getwijfeld worden, Peter
en Yvonne doen inderdaad alles om jouw vakantie super te laten verlopen. Ze
zijn uitermate sociaal, maar beschikken ook over de kunst aan te voelen wat de
huurders wel of juist niet verwachten!
Moesten ze kunnen,
dan vingen ze zelfs de karpers, maar… dat doen we liever zelf, nietwaar mannen
en/of vrouwen?
De visserij dus!
Zoals ik al zei
ging het hier over mijn tweede Lotsessie. Enkele jaren terug beviste ik deze
prachtige waterkronkel al eens ter hoogte van Lot-en-garonne.
De breedte van de rivier kwam alvast overeen met Lot/1. De diepte was dan weer
een ander verhaal. Twee jaar terug ging het van 2m naar 6m om vervolgens naar
dieptes van 11m te duiken. Deze editie zat ik aan de kant op
Hoe te werk gaan?
Ik beschikte over
Vanaf
zonsondergang kreeg ik precies ‘valse’ aanbeten op alle hengels. Twee keer
sloeg ik aan maar niks. Ik besloot wat minder scherp te vissen en mezelf in te
houden tot de run volgde. Toch vond ik het allemaal wat raar, plus met al die
obstakels in de Lot kan je hier ook niet op je dooie gemakje naar de hengels
slenteren om vervolgens op een gepensioneerde manier het visje naar binnen te
halen. Enfin, iets meer geduld kon geen kwaad.
0h30, run? Ja run
;-). Onmiddellijk de boot in, de vis achterna. Lang moest ik niet nadenken, dit
is geen karper, nee ook geen barbeel, dit is meerrrrrval.
De ervaring van verleden sessie zorgde ervoor dat ik niet ging dromen van een
20kg + karper. De krachten die dit beest ontwikkelde kon enkel komen van het
grote neefje van de katvis! De batterij en electromotor
werden op de proef gesteld door deze vis, om nog maar te zwijgen van mijn armen
en onderrug. Een 20tal minuten later kon ik de vis scheppen. Nu ja scheppen? De
reuzenbek en zijn zware lijf in het net, terwijl nog ongeveer een meter staart
over de netrand hing.
Dus deze veelvraat
bezorgde me waarschijnlijk die nepbeten, door van links naar rechts over de
voerstrook te kronkelen…?
Mijn vriendin, die
me nacht één vergezelde in de tent, trok enkele foto’s en de piraat van de
onderwaterwereld mocht terug gaan zwemmen. Neen, gewicht van de vis heb ik
niet, alsook niet de juiste lengte. Ik had hem afgemat, maar hij mij ook. Ik
was niet in staat om hem alleen de steiger op te hijsen.
Ook ging mijn
aandacht meer uit naar de vissen waarvoor ik kwam, inderdaad, Les carpes. Alle respect voor een bijvangst als deze maar
eentje per week is genoeg. Diezelfde nacht geen Karpers op de kust.
’s Morgens viste
ik telkens tot een uur of 9 waarna mijn schat me kwam verwennen met… ontbijt
ja. Zalig toch.
Wat me wel wat
zorgen baarde was de komst der barbelen, zodra het licht werd kon ik er zoveel
vangen als ik wou. Dit is niets nieuws op de Lot, ze zijn er in overvloed
aanwezig en lusten nu immers graag een bolletje. Het begint gewoon op een
gegeven moment te frustreren, enerzijds omdat ze je soms de indruk geven een
karper te zijn, tot je de hengel voelt natuurlijk… Anderzijds omdat het tijd
kost en moeite om alles terug perfect op de plaats te krijgen om een karper te
verschalken.
Komt er nog eens
bij dat ze best wat voer verzetten en ze er soms in slagen je onderlijn in een
leuk knoopje te leggen rondom jouw lood… Vangstkans is op die manier natuurlijk
nihil.
Door de barbeel
heen voeren was volgens mij de opdracht. Na nacht twee waarin ik 6 barbelen
rijker werd moest er toch iets gaan veranderen. Barbeel check, meerval check,
karper? Damn.
De aanpak moet
veranderen dacht ik en ik besloot dan ook vroeg in de ochtend op zoek te gaan
naar onze felbegeerde gekieuwde vrienden. Kantjes
werden afgevaren met het bootje en plots mhhhhmm, dit
leken mij nogal veel belletjes aan het wateroppervlak. Mijn principes van eigen-kant-visserij tot vaargeul-visserij,
moesten overboord worden gegooid. Samen met enkele kilo’s van de looksnoepjes.
Nacht 3, de
middelste hengels kwamen nog steeds in de vaargeul. Linkse en rechtse hengel
aan de overkant waar ik geulen van 3.6m diep beviste vlak tegen de kant!
Obstakelvrij?
Neen. Vlakbij? Neen.
Rond 1h kreeg ik
enkele piepen op de linkerhengel. Deze lag al snel een 150m van me vandaan. Zo
snel als mogelijk in de boot, elektromotor op stand 5! Binnen de kortste keren
boven de vis hangen is de boodschap. Haal het niet in je hoofd om de vis naar
je toe te drillen want dan vang je bot of rots. De vis haalt nog enkele keren
flink uit en dan zie ik hem verschijnen. Eindelijk Karper! Check!
14kg
De vis werd op een
verantwoorde manier bijgehouden en ’s anderendaags op de gevoelige plaat
vastgelegd. 14kg check ;-).
Ook de rechtse
hengel leverde die nacht een run op. De typische torpedoschub van rond de 8kg
leverde een fijne strijd op en werd onmiddellijk na het scheppen terug vrijgelaten.
Jammer genoeg kan ik niet zeggen dat elke vis geland kon worden. Wanneer er ver
gevist wordt dan kost je dat tijd en energie, niet enkel van de persoon maar
ook van de batterij en wanneer je niet tijdig boven de vis zit, vooral naar
links (=stroomopwaarts) wel dan ben jij gevangen in plaats van de vis.
Elke nacht
helemaal uit de doeken doen ben ik hier niet van plan, maar wil nog wel even
kwijt dat ook de diepere kantstekken na verloop van tijd bezocht werden door de
barbeeltjes.. Dat maakte me natuurlijk niet blij en besloot toen dat het tijd
was voor?? Inderdaad, de tijgernoten. Dit aas zorgde ervoor dat er geen barbeel
meer op de kant kwam, wel enkele boerenkarpertjes of graskarpertjes nu en dan
afgewisseld met een torpedoschubje van 6 à 7kg.
De kers op de
notentaart kwam de voorlaatste nacht. Ik ving toen men eerste spiegelkarper op
de Lot. Omstreeks 4h in de ochtend hing hij aan de linkse bel:
14kg950!
Achteraf gezien
kan ik dus besluiten dat de week in Puy l’évêque geslaagd
was voor ons. Zowel het weer, de locatie en de visserij viel in de plooi.
Visserstips:
-Lood (augustus)
van 280gr volstaat. Neem genoeg mee.
-Wees niet te
gierig om een andere onderlijn + haak te fixen!
-Zoek kantjes waar
het sneller nr 3,6 diepte gaan dan over het algemeen.
-Indien vissen met
particles. GOED koken of klaargemaakt kopen.
-Zorg dat er
steeds een reserve batterij voor de elektromotor klaarstaat. (2 aanwezig ter
plaatse)
-Laat die backleads maar thuis, zorgen enkel voor meer problemen.
En toen was de
steiger leeg, bedankt voor alles wat ik kreeg.
Bervoets Gert.